Xela

Goeiemorgen of bij jullie reeds goeieavond...
Hopelijk zijn de stemperikelen ondertussen al wat verdwenen en is iedereen toch tevreden over het resultaat. Ik ben momenteel nog steeds in Quetzaltenango of ook wel ´Xela´in de volksmond. Het lijkt voor heel wat mensen ongelooflijk moeilijk om uit dit stadje te vertrekken en dat blijkt ook voor mij zo te zijn... Xela is de tweede grootste stad van Guatemala, maar je kunt alsnog bijna alles te voet doen. Het is omgeven door heel wat groene heuvels en rarara, opnieuw vulkanen, waarvan de gevaarlijkste van Guatemala, Santiaguito, die dagelijks z´n gas uitspuwt. De mensen zijn hier voorts ongelooflijk vriendelijk en het eten is hier heel lekker. Iedereen is in de ban van salsa, waar ook ik al een paar keer mijn steentje bijgedragen heb. Ik heb hier ook een nieuw vrijwilligersproject gevonden, genaamd El Nahual. Het betreft eigenlijk heel wat verschillende taken, maar in eerste instantie wordt er engelse les gegeven aan de lokale kinderen. Zo mocht ik woensdagvoormiddag een fietstocht ondernemen naar een schooltje even buiten Xela. De fietstocht was niet zo evident aangezien het hier bergop, bergop, bergop en nog eens bergop gaat. De mountainbikers en coureurs zouden hier alvast goed kunnen oefenen. Aangekomen in het schooltje, kwamen de kindjes meteen naar ons toegelopen. Het leek een beetje alsof je op tv de kindjes in Afrika altijd blij ziet, zo voelde ik het aan. Dan mocht ik voor 2 klasjes een halfuurtje juffrouw engels spelen. Heel basic, maar wel leuk. Ook voor mij een goede oefening om de ´th´deftig uit te spreken. Helaas kregen we het slechte nieuws te horen dat er in Guatemala opnieuw enkele gevallen van mexicaanse griep vastgesteld zijn en daardoor de scholen voor 2 weken dicht gaan. In plaats van les te geven, ben ik gaan helpen met het bouwproject die nog steeds in een heel primair stadium zit. Het komt erop neer om grote stenen van de ene plaats naar de andere te verplaatsen. Naast het bouwproject hou ik me ook bezig met werken in de moestuin die de school heeft. Een manusje-van-alles dus... Om mij nog wat verder bezig te houden met kinderen, ga ik elke avond naar het park om 2 kindjes te vergezellen. Zij verkopen allerlei snoep en sigaretten aan de mensen in het park en het meisje is heel leergierig om engels bij te leren. Voorts breng ik voor hen ook altijd wat fruit mee, zodat ze hun eigen snoep niet zouden opeten, hehe. Zelf ben ik helaas niet veel beter in het eten van zoetigheid. Ze blijken hier namelijk de lekkerste ijsjes te hebben, waardoor ik elke dag naar het park ga en gewoon ijsjes zit te eten. 1 Quetzal is de prijs, wat neerkomt op 0.1 eurocent. Kan je begrijpen waarom? Maar langs de andere kant is het hier ook genieten van lekkere smoothies en veel vers fruit, dat compenseert. Verder heb ik dit weekend een trektocht ondernomen om een mooi uitzicht op het stadje te zien en ben ik de natuurlijke warmwaterbronnen, Fuentas Georginas, gaan bezoeken. Midden in de jungle, 3 warmwaterbaden, met water dat vanuit de bergen/vulkanen in de baden stroomt. Hoe dichter je bij de rotsen komt, hoe heter het water. En om helemaal sportief te blijven heb ik het weekend afgesloten met een partijtje voetbal, aaaah, dat was even leuk.

Wat de volgende plannen betreft is er een lichte verandering gekomen. Ik vertrek namelijk donderdag naar Mexico, San Christobal. Iedereen blijft maar leuke verhalen vertellen van Mexico en de foto´s zien er fantastisch mooi uit, waardoor ik besloten heb dit ook te willen zien, nu ik toch zo dicht bij de grens zit. Bovendien blijkt het eten er nog lekkerder te zijn dan hier, dat belooft... Wat betreft de griep, is het mijns inziens allemaal wat overroepen. Ook de Mexicanen zelf zeggen dit, niets om je zorgen over te maken. Het zal er alvast ietwat minder toeristisch zijn. Na wellicht een 2-tal weken Mexico zal ik terug de grens met Guatemala kruisen en mijn tocht naar de maya-ruines van Tikal verder zetten...
Hasta la proxima!!