...een relatief jong land (onafhankelijk sinds 1981) met nog heel veel ongerepte natuur. Slechts 300.000 inwoners waarvan het merendeel Creools (met de vele rasta-ja-mannen), maar evenzeer Chinezen die er hun winkeltjes hebben en hier en daar wat Amish gemeenschappen. Er zijn drie hoofdwegen die de grootste steden met elkaar verbinden en voor de rest vind je inlands alleen maar jungle, appelsien- en bananenbomen rondom je. Hoewel ik dacht dat ik in Flores in de jungle was, vind je in Belize pas echte hardcore jungle. Er zou zo een t-rex kunnen opduiken... Heb er een nachtje in een tentje doorgebracht alwaar ik op zoek ben gegaan naar appelsienen en mango´s als avondeten. ´s Nachts gelukkiglijk de zware onweersbui overleefd. Avontuurlijk, niet? Er ook de pikzwarte grotten van de maya´s bezocht, die dachten dat dit de doorgang naar de onderwereld was. Vanuit de jungle ben ik dan richting kust getrokken, meer bepaald Caye Caulker, een van de honderden eilandjes voor de kust. Meteen een heel verschil in sfeer, namelijk palmbomen, wit strand, reggae (zelfs het busstation is er in de rastakleuren geschilderd en overal kom je Bob Marley tegen) en de caraibische azuurblauwe zee met z´n uitgestrekt koraalrif (2e grootste ter wereld heb ik me laten zeggen). Ideaal om er te snorkelen, wat ik dan ook gedaan heb. Heb er gezwommen tussen twee zeekoeien, roggen, kleine haaien, schildpadden en de vele kleurrijke vissen die in het koraal wonen. Een echt Finding Nemo-momentje. Voor de rest was het luieren in de hangmatten, bakken in de zon en heel veel op bus en bootjes zitten. Heel veel is er verder niet te beleven en Belize is ook een relatief duur land. Na een klein weekje ben ik nu voor de 3e (en wellicht laatste) keer in Guatemala beland om er de laatste dingen te bezoeken. Van Livingston, alwaar ik nu ben, trek ik verder naar Rio Dulce, Coban en Semuc Champey om dan Guatemala achter mij te laten en El Salvador tegemoet te treden. De gemoederen in Honduras geraken nog steeds niet opgelost, maar het zal mij verdorie niet deren, ik wil er graag mijn duikbrevet halen...Ha!
See joeeee!
woensdag 22 juli 2009
maandag 13 juli 2009
Flores, Guatemala
Schatjes van patatjes,
een tijdje geleden dat ik nog iets van me laten horen heb, maar ben terug.
Terwijl velen onder jullie momenteel wellicht aan het genieten zijn van een welverdiende conge of een van de vele festivals, heb ik de voorbije weken vooral in de jungle doorgebracht. Na Oaxaca, Mexico, ben ik naar Palenque getrokken om er mijn eerste Maya-tempels te gaan bezoeken. Midden in de jungle doemen er plots reusachtige oude bouwwerken voor je op. De luchtvochtigheid is bovendien meteen te voelen; zweten maar! Na 16 dagen Mexico was het opnieuw tijd de grens met Guatemala over te steken, richting Flores en Tikal.
Tikal, opnieuw een ongelooflijk grote oppervlakte van jungle en Maya-ruïnes. Een mooiere parel dan Palenque, maar dat is mijn mening. Na er 7u rondgetjoold te hebben, de gebouwen beklommen te hebben heb ik mijn zoektocht (die ik al in Mexico begonnen was) naar de toekan met succes beeïndigd. Eindelijk was ´m daar, al zingend in een boom, totaal onverwachts. Woodie Woodpecker was er trouwens ook bij. Ongelooflijk wat voor beesterij je in de jungle vindt...
Flores is dan weer een minuscuul eilandje gelegen in Lago de Peten Itza met een heel rustgevende aangename sfeer. Het is er genieten van mooie zonsondergangen, sterrenhemels en een duik in het warme water. Na 4 dagen genieten was het tijd om weer aan het werk te gaan. Even verder in het meer vind je er een ander eilandje waar Arcas zich bevindt, een opvangcentrum voor wildlife. Ben daar nu bijna een weekje aan het werk als dierenverzorgster voor apen, papegaaien, kleine jaguars, biggetjes, kokodrillen, bambi-tjes,...noem maar op. Zelfs diersoorten waar ik nog nooit van gehoord heb. Het centrum is gelegen temidden de jungle en tvalt ondertussen te zien aan mijn benen. Het is geen ontsnappen aan de talrijke muggen en plotse regenbuien. In mijn slaapkamer vliegen de vleermuizen me om de oren en net buiten de slaapkamer vind je 2 grote tarantula-gaten. ´s Nachts komen ze dan even hun kop buiten steken, brrr. Daarnaast zijn er ook verschillende soorten slangen te spotten (waaronder de ratelslang), giftige bomen (tenminste als je er tegen loopt, dan loop je brandwonden op, maar moest ik nu ook eens weten hoe ze er uit zien...) en heel veel bijtende insecten. Maar het is een ongelooflijke ervaring en toch ook een beetje een droom die uitkomt om met dieren te mogen werken. Ben ook helemaal into het marshmellow-kampvuur-gebeuren gedompeld.
Het wordt echter stilletjesaan tijd om weer verder te trekken. Woensdag wil ik graag Belize bereiken om er enkele dagen wat rond te trekken. Daarna wordt het wellicht weer Guatemala, voor de laatste keer. Maar het is afwachten hoe de toestand in Honduras zal zijn. Er lopen geruchten dat de grenzen gesloten zijn. Bon, zien we dan wel weer. Saluuuuutjes!
een tijdje geleden dat ik nog iets van me laten horen heb, maar ben terug.
Terwijl velen onder jullie momenteel wellicht aan het genieten zijn van een welverdiende conge of een van de vele festivals, heb ik de voorbije weken vooral in de jungle doorgebracht. Na Oaxaca, Mexico, ben ik naar Palenque getrokken om er mijn eerste Maya-tempels te gaan bezoeken. Midden in de jungle doemen er plots reusachtige oude bouwwerken voor je op. De luchtvochtigheid is bovendien meteen te voelen; zweten maar! Na 16 dagen Mexico was het opnieuw tijd de grens met Guatemala over te steken, richting Flores en Tikal.
Tikal, opnieuw een ongelooflijk grote oppervlakte van jungle en Maya-ruïnes. Een mooiere parel dan Palenque, maar dat is mijn mening. Na er 7u rondgetjoold te hebben, de gebouwen beklommen te hebben heb ik mijn zoektocht (die ik al in Mexico begonnen was) naar de toekan met succes beeïndigd. Eindelijk was ´m daar, al zingend in een boom, totaal onverwachts. Woodie Woodpecker was er trouwens ook bij. Ongelooflijk wat voor beesterij je in de jungle vindt...
Flores is dan weer een minuscuul eilandje gelegen in Lago de Peten Itza met een heel rustgevende aangename sfeer. Het is er genieten van mooie zonsondergangen, sterrenhemels en een duik in het warme water. Na 4 dagen genieten was het tijd om weer aan het werk te gaan. Even verder in het meer vind je er een ander eilandje waar Arcas zich bevindt, een opvangcentrum voor wildlife. Ben daar nu bijna een weekje aan het werk als dierenverzorgster voor apen, papegaaien, kleine jaguars, biggetjes, kokodrillen, bambi-tjes,...noem maar op. Zelfs diersoorten waar ik nog nooit van gehoord heb. Het centrum is gelegen temidden de jungle en tvalt ondertussen te zien aan mijn benen. Het is geen ontsnappen aan de talrijke muggen en plotse regenbuien. In mijn slaapkamer vliegen de vleermuizen me om de oren en net buiten de slaapkamer vind je 2 grote tarantula-gaten. ´s Nachts komen ze dan even hun kop buiten steken, brrr. Daarnaast zijn er ook verschillende soorten slangen te spotten (waaronder de ratelslang), giftige bomen (tenminste als je er tegen loopt, dan loop je brandwonden op, maar moest ik nu ook eens weten hoe ze er uit zien...) en heel veel bijtende insecten. Maar het is een ongelooflijke ervaring en toch ook een beetje een droom die uitkomt om met dieren te mogen werken. Ben ook helemaal into het marshmellow-kampvuur-gebeuren gedompeld.
Het wordt echter stilletjesaan tijd om weer verder te trekken. Woensdag wil ik graag Belize bereiken om er enkele dagen wat rond te trekken. Daarna wordt het wellicht weer Guatemala, voor de laatste keer. Maar het is afwachten hoe de toestand in Honduras zal zijn. Er lopen geruchten dat de grenzen gesloten zijn. Bon, zien we dan wel weer. Saluuuuutjes!
Abonneren op:
Reacties (Atom)