New Zealand - North Island

De verdronken valleien van de Marlborough Sounds overgestoken met de ferry en zo het zuideiland achter ons gelaten. In 11 dagen hebben we toch het grootste deel van het noordeiland kunnen zien, hoewel er altijd tijd te kort is voor schoon dingen. En zeker als de tijd plots 10x sneller lijkt te gaan... Anyway, anyhow moet het noordeiland, ondanks z'n rijkere populatie, qua natuurpracht helemaal niet onderdoen voor zijn zuidelijke partner. Zo ligt er midden in het noorden een vulkanisch plateau met nog meerdere actieve vulkanen. Tijd dus om er nog maar weer eens eentje te beklimmen. En niet zo maar eentje, maar dé ster van de Lord of the Rings trilogie, Mount Doom (ge weet wel, dien met z'n groot oog op z'n top)! Helemaal bovenaan de top zijn we niet gegaan, maar wel op Mount Tongariro. Het heeft ons 7u wandelen gekost om die dag heel wat mooie en vreemde vulkanische elementen te mogen aanschouwen. Niet alleen jaren- of zelfs eeuwenoude lava, maar eveneens een imposante red krater, gifgroene Emerald meren, gassen die uit de berg ontsnappen en ons verrijken met een lekkere zwavelzuurlucht (mmm, rotte eieren) en vooral opnieuw eindeloze uitzichten zo hoog in de sky... Heb de kietjes de dag nadien gevoeld, maar het was meer dan de moeite waard.

Onderweg naar het oosten heel wat glimpsen van Nieuw-Zeelands grootste meer Lake Taupo kunnen opvangen. Helaas was het in het oosten weer regen geblazen, maar toch nog genoeg kunnen zien van de geërodeerde kustlijn, alsof de zee alsmaar hapjes uit het land neemt. Mooie stranden en vooral een deel waar de Maori's sterk vertegenwoordigd zijn en je bij gevolg overal het mooie typische houtsnijwerk van de marae of ontmoetingshuizen kan bezichtigen.
Wist je trouwens dat kiwis aan ranken groeien gelijk druiven?!

Na het oosten opnieuw naar de vulkanische of vooral thermische activiteit in Rotorua gegaan alwaar de zwavel onze neusgaten opnieuw non-stop verwende. Maar dit keer geen vulkaan, maar gewoon stad. Overal om je heen zie je gassen uit de grond opstijgen. Eén ding is zeker, het is er heet onder de voetjes! In Wai-O-Tapo, een thermisch park niet alleen een geiser zien spuiten, maar het zit er vol warmwaterbaden, kolkende waterputjes, modderbaden die bubbelen, knalgele vlekken op de rotsen, genoeg stoom om elkaar op een paar meter niet meer te zien... Ongelooflijk hoeveel activiteit er daar onder de grond nog aanwezig is. Moeder Aarde volop aan het werk. Meteen ook een ideale plaats om even te gaan weken in een natuurlijke spa met uitzicht op Lake Rotorua bij zonsondergang. Aaaah, wat kan het fijn zijn. Naast het natuurlijke gedeelte, ook een cultureel deeltje meegepikt in Whakarewarewa village. Een 300 jaar oude gemeenschap waar nog steeds 70 Maoris op traditionele wijze leven. Koken gebeurt in natuurlijke stoomluiken of groene groenten hangen ze in zakken in de kokende baden. Geen energie nodig en 't eten is klaar als je van je werk terugkomt. Ook baden gebeurt in open lucht. Nadeel van het leven is dat je minstens 1x in je leven moet verhuizen. De grond (30m dik) is er door de activiteit namelijk fragiel voor inzakkingen. Een afsluitertje gehad met een traditionele dans en haka. Ogen open en tong eruit! Kamate!!
Om het ganse thermische gedeelte af te sluiten zijn we op Hot Water Beach zelf nog een putje gaan graven. 2u voor en na eb kan je er graven en baden in je eigen gegraven putje omwille van een ondergrondse thermische bron.

Voor de rest nog een klein stukje Northland gezien en onze kribbe ingeleverd in Auckland, waar ik de rest van mijn dagen ga doorbrengen. Ondanks de regen die we hier al gehad hebben, is er ergens wel een stukje zon te zien die regenbogen maakt. Voor mij is Nieuw-Zeeland echt wel het regenboogland. Heb er in die 5 weken heel wat speciale gezien.