Sydney --> Melbourne --> Tasmanië

G'day Maaates!
Er zijn weer iets meer dan 2 weken voorbij sinds mijn aankomst in Australië. Aangekomen in Sydney mocht ik er mijn verrassing (die eigenlijk geen echte verrassing meer was) begroeten. Desalniettemin zeer tevreden ermee. De eerste twee dagen Sydney verkend, de oudste, grootste en meest diverse stad (haven, strand, parken, oude gebouwen, nieuwe wolkenkrabbers en bovendien weer een gans gamma aan westerse maaltijdkost). Het is een bruisende stad met heel wat dingen te zien en te doen. Om maar meteen het meest herkenbare icoon te noemen: het operahuis, met de harbour bridge op de achtergrond (kostplaatje van 20 miljoen dollar voor de bouw ervan). We zijn verder langs de toeristische haven gewandeld en door de botanische tuinen alwaar we van de vele kruiden hebben geproefd en een eerste kennismaking gehad hebben met de flying foxes (of vleermuizen) die talrijk in en rond de bomen vertegenwoordigd waren. Dag 2 zijn we naar de zoo getrokken (beesjes!) en door 'The Rocks' gelopen, de buurt waar de eerste Europeanen zich gesetteld hebben en dus vol oude gebouwen en kitschy cafeetjes. Vanuit Sydney de nachttrein naar Melbourne genomen om dan de nachtferry naar Tasmanië te nemen. Opvallend aan Melbourne waren de vele fietsers en lastige vliegen die je hoofd ambeteren. Nog even wat rondgewandeld en de volgende morgen Tasmanië binnengewandeld. Na heel wat rekenwerk bleek een auto huren de beste optie om er rond te toeren. Eén ding kan je namelijk wel zeggen van Australië in het algemeen, het is hier duuuuur (en des te meer als je van Centraal-Amerika komt)!

Tasmanië heeft een oppervlakte van circa 2x België en is vol van nationale parken (17) en world heritage gebied. Bijna de helft van Tazzie staat onder natuurbescherming en je vindt er meer dan 1000 km aan wandelwegen. In 9 dagen hebben we toch 2000km gereden en zo het meeste van deze zuidelijke deelstaat kunnen bezichtigen. Om de kosten nog wat verder te drukken, eveneens besloten om in onze gloednieuwe vriend, de Hyundai Getz, te overnachten. Met als gevolg dat douchen schaars was en ik het gevoel heb toe te zijn aan nieuwe heupen en knieën, om nog maar van de kou te zwijgen. Gelukkig konden we ons elke dag opwarmen aan een fikse wandeling van 8-9km (of 3-4u wandelen). We zijn onder andere in Cradle Mountain-Lake St.Clair national park geweest, 160 000 ha groot met het diepste zoetwatermeer van Australië (190m). Het was ook vreemd te zien hoe om de zoveel kilometer het landschap helemaal verandert. Van soort steppe tot regenwoud tot landbouwvelden en dan langs de oostkust tal van mooie baaien en stranden. Wineglass bay, waar we een rappe duik in het koude water genomen hebben, en Bay of Fires met z'n mooie vuurtoren. Kortom witte stranden met fijn zand, roze gekleurde granietrotsen en kristalhelder water.
Naast al dat natuurschoon en vele dieren als kangoeroes, wallaby's, wombats, echidneys,... ook even halt gehouden in Hobart, de hoofdstad en tevens Australië's tweede oudste stad. We zijn er vooral heengegaan om de Salamanca Market aan te doen, een markt vol Tasmaans handwerk, en er zeevruchten te eten. Bovendien staan er ook nog heel wat 19e eeuwse bewaarde arbeiderswoningen.
Port Arthur is dan weer het historisch centrum, de oude gevangenissite, alwaar criminelen er tussen 1830 en 1877 heen gebracht werden om er hard labeur te doen. Port Arthur was eigenlijk een oud dorpje gebouwd rond de gevangenis. De meeste gebouwen zijn nog half bewaard gebleven en een kijkje in de vele cellen en de verhalen erbij geven menigeen een rilling over de rug.

Voor de rest is iedereen hier al een tijdje enorm in de ban van kerstmis. Je ziet velen rondlopen met kerstmutsen op en langs straat is er volop versiering en grote kerstbomen. Een erg positief punt hier is dat er overal waar je komt openbare toiletten voorhanden zijn, gratis en voor niets en zelfs langs de weg aangeduid door pijltjes. Hoe handig! Eveneens in parkjes naast vuilnisbakken hondenpoepzakjes te vinden. Iets waar ze in België voor mijn part een voorbeeld aan mogen nemen. Je kan er bovendien ook een stukje snelweg adopteren...

En zo zijn we terug in Melbourne, waar de graden gisteren opliepen tot ver in de 30 en de vliegen weer volop rond ons hoofd vlogen, op zoek naar een auto om ons verder de outback in te brengen!