El fin de Centro-America

Het is zover! Mijn 6 maanden Centraal-Amerika zijn voorbij! Het waren 6 maanden vol ontdekkingen en nieuwe ervaringen. Het zien van prachtige natuur, andere culturen, ontmoeten van rare en interessante mensen, ander eten, slapen in hangmatten, ontdekken van de onderwaterwereld en onbekende dieren,...

9 landen en allen heel verschillend. Cuba met z'n antieke auto's, de beste mojitos en salsa en de nog steeds zichtbare revolutionaire geschiedenis. Guatemala, het land dat me nog steeds het nauwst aan het hart ligt. Elke stad of dorp heeft er zijn eigen kleurrijke cultuur en indigine bevolking. Het is het land met de hoogste vulkanen waar ik de gloeiend hete lava zien stromen heb, waar ze de goedkoopste ijsjes hebben (en nog lekker ook), overvolle chickenbussen, waar ik mijn eerste aardbeving heb meegemaakt en de vliegende reuzenkakkerlakken ontdekt heb. Heb er tevens ook mijn leukste vrijwilligersprojecten gedaan.

Mexico, waarvan ik slechts een klein stukje gezien heb, staat nog steeds bekend om zijn corrupte politie, maar wel het lekkerste eten. Heb er mijn langste nachtbusritten gedaan en er de zotste bliksem gezien. Belize, mijn kortsdurende bestemming. Een duur land gekenmerkt door de rasta-cultuur met heel wat Amish gemeenschappen en ongerepte natuur. Caye Caulker was hier wel de mooiste plaats om te gaan snorkelen. In een tentje in de jungle overleefd op appelsienen en mango's. In El Salvador kwam ik mijn eerste nacht al meteen te weten dat het er gevaarlijker was. Het hotel sloot om 19u zijn deuren. Hoe dan ook heb ik me er buiten de grote steden geen moment onveilig gevoeld. Heb er halfnaakt uren door het woud getjoold na een paar sprongen van metershoge watervallen. De mooiste vlinders kan je er zien rondfladderen en de pupusas smelten in je mond. De recente burgeroorlog ligt nog steeds gevoelig bij de mensen.

Mijn eerste duik en ontdekking van de onderwaterwereld was in Honduras. Medicatie die ik opnieuw moet nemen doen me nog steeds denken aan de splinters in mijn voet daar. Door de coup heb ik er echter niet zoveel gezien als ik wou zien. Hoewel het armste land der centraal-amerikaanse landen, heb ik er de grootste gastvrijheid ervaren...

Nicaragua doet me terugdenken aan gekke flikken waar ik een nog zottere nacht mee heb doorgebracht. Aan een leuke groep mensen waar ik een tijdje mee heb samengereisd, aan een verlaten stukje paradijs met glitter-avonden. Heb in Nicaragua heel wat nieuwe kaartspelletjes leren kennen, gezommen in een kratermeer en verbleven op een vulkaaneiland te midden in een reusachtig groot meer. Het was eveneens het land waar ik het het moeilijkst had om vegetarier te zijn! Costa Rica blijft dan weer het groenste en meest verzorgde land (qua vuilnis op straat). Het was echter wel het meest verwesterde land. Waar je maar gaat, de ex-pats hebben er zich gesettled en ook de gecko's zijn er goed vertegenwoordigd.

En dan zijn we bij Panama aanbeland, alwaar de natuur nog zo onontdekt is en de trektochten daardoor wat anders uitlopen dan verwacht. Hoe dan ook blijven de natuurstreken hierdoor onverwacht mooi, heb ik slangen, salamanders en een giftige pad gevangen en mag ik zeggen dat ik hier waarlijk avontuurlijke dingen heb meegemaakt. Ik heb hier zeker ook de meeste regen gezien. Ver van de drukte van de stad en het kanaal (waar tientallen schepen dagen op hun doorgang liggen te wachten) leven de Kuna indianen een gans andere stijl in hun hutjes-gemeenschappen op de San Blas eilanden.

Tenslotte was er ook nog New York, een mooie afwisseling tijdens mijn reis. De grote stad leek minder chockerend dan verwacht, te meer omdat het er een mix is van heel wat culturen, talen en kleuren. Zeker een stad om nog eens opnieuw te bezoeken!

En zo begin ik me stilletjesaan klaar te stomen voor een nieuw avontuur in Fiji, Australie en Nieuw-Zeeland. Ik neem hier afscheid van de dingen die ik zo gewoon ben geworden met name spaans spreken, rijst met bonen, propvolle wildversierde chickenbussen, tss tss-geluiden op straat, wijzen met de lippen, lekkere kersverse fruitshakes,...

Maar het zal dan weer het begin zijn van heel wat nieuwe en ongekende zaken zoals 'goddeye mait', kangoeroes, indische kruiden ipv de hete spaanse pepers, samen reizen, oud en nieuw in de zon op het strand, een job, links rijden, the All Blacks, ...

Ik kijk er alvast naar uit en kijk met veel plezier terug op mijn reeds gedane route. Ben nog steeds heel content dit alles te mogen en kunnen meemaken. Touch wood...

KIA ORA!

Oja, de onbeantwoorde vraag...

Neeje, heb helaas geen Quetzal vogel kunnen spotten. Tzal voor de volgende keer zijn.

Nogmaals iedereen heel erg bedankt voor de leuke berichtjes. Tis altijd heel spannend en fijn om te lezen...