Utila, Honduras

Ahoi schippers!
Dag nummer 18 in Honduras, nog steeds zonder stempel maar wel een duikbrevet rijker, woehoew!! Het is haast onbeschrijflijk wat een geweldige ervaring het is om de onderwaterwereld te verkennen. Met enkel je eigen ademhaling op de achtergrond is het rustig in het water hangen en de vissen (waaronder wel 100-en Dory's), schildpadden, inktvissen en koralen bekijken en op zoek gaan naar verborgen onderwaterschatten. Alles is er ook heel kleurrijk. Heb ondertussen 8 duiken in mijn gloednieuwe logboek staan en hoop dat er nog een paar bij mogen komen in de loop van mijn reis. De regel geldt dat je je 100ste duik naakt doet, ben ik te weten gekomen toen ik tijdens mijn eerste duik een bende naakten zag passeren. Helaas zat er de laatste 2 dagen geen duik meer in voor mij aangezien ik zo nodig overal op mijn blote pekkels moest rondtjaffelen en mezelf 5 grote splinters in mijn voet cadeau heb gegeven. Gevolg, antibiotica-pillen en voet in de lucht houden... Maar toegegeven is het wel leuk en lekker relaxed om wat langer op dit eiland vast te hebben gezeten.

Wat de politieke situatie in Honduras betreft, heb ik er momenteel geen idee van aangezien ik me al een week op dit eiland bevind en geen mens het hier iets lijkt te deren. Voor ik hierheen kwam heb ik 3u in de bus vastgezeten omwille van een manifestatie van de Zelaya-tegenhangers. Die moesten zonodig de straten blokkeren met vlaggen en sjaals van Che als eye-catcher. Het is wel opvallend dat er heel weinig toeristen op het vasteland zijn, wellicht door de situatie. Voor de rest heb ik nog Copan bezocht, de laatste van de grote Maya-ruines en een paar kleine dorpjes onderweg. Honduras heeft ook 4-0 gewonnen tegen Costa Rica wat hier een grote feestuitbarsting met zich meebracht. Voetbal blijkt voor alle Hondurezen namelijk topprioriteit. Iedereen komt de straat op, gaat op cafe en verdoet zijn laatste centen aan bier.

Morgen verlaat ik dit eiland en gaat het rustig aan richting Nicaragua.
I leave you and I love you!